jueves, 28 de abril de 2011

¿REALMENTE UNA CALUMNIA ?

Este post es para aclarar ( o por lo menos intentarlo) si lo dicho por Arcadi Espada sobre Cercas es o no realmente una calumnia.

Cercas afirma que es una calumnia mientras que Arcadi se defiende alegando que él solo quería darle una lección a Cercas, del que dice que la precisión no es su fuerte, ya que en su artículo Gato al agua no se hacía ninguna calumnia sobre Cercas, al no acusarlo de ningún delito, sino que simplemente le llamó “putero”, como otras muchas veces había hecho.

Bien, intentemos aclarar este asunto por el principio: Qué es una calumnia?

Calumnia: falsa imputación de un delito hecha maliciosamente para causar daño. El código penal español señala para el calumniador las penas de arresto mayor y multa, y las de prisión menor y multa cuando se propaga la calumnia por escrito. Este delito se comete no sólo manifiestamente, sino también por alegorías, caricaturas, emblemas o alusiones. La prescripción tiene lugar un año después de su comisión.

Ahora vayamos a los hechos. En su artículo Gato al agua Ligazón retirada. Por que? www.arcadiespada.es/2011/02/15/15-de-febrero-2/ () , Espada acusa a Cercas de haber estado en el prostíbulo de Arganzuela cuando se produjo la detención policial (l. 8-11). En las l. 28-30 alude a que alguien quiso mezclar a Cercas con el tráfico de personas, aunque también aclara que es totalmente falso. En las l. 12-16 dice que Cercas fue a comisaría, pero lo pusieron en libertad de inmediato y sin cargo alguno.

Como respuesta, Cercas dice que eso es falso y que es una calumnia. V.G.C., autor del artículo de “El País” ( Ligazón retirada. Por que? www.elpais.com/articulo/cultura/Arcadi/Espada/lanza/bulo/Cer... () ) en el que explica que lo dicho por Espada acerca de Cercas es un bulo, conocemos que en dicho bulo había datos verdaderos (la operación policial en el prostíbulo de Arganzuela) y falsos ( que Cercas estuviese ahí y que su implicación hubiera aparecido en un programa de TV). Estos detalles, según V.G.C., no permitían adivinar que todo era un bulo. En la l. 35-37 de este artículo se hace referencia al daño que esta falsa noticia había causado a la gente de entorno de Cercas. En las l. 48-52 encontramos unas declaraciones de Cercas en las que marca la diferencia entre el caso de Rico, en el que el chiste es evidente y nada dañino para nadie y no afectaba a sus argumentos; y la calumnia que Espada había vertido sobre él. También se reafirma en su convicción de que el mejor lugar para asediar la verdad factual del presente es el periódico, mediante el humor y la ironía.

Mi opinión: definitivamente no es una calumnia. Espada no acusa a Cercas de ningún delito, sí que dice que a Cercas alguien quiso mezclarlo con el tráfico de personas, pero él lo niega rotundamente. Espada es muy inteligente al conseguir que Cercas se sienta calumniado sin estarlo realmente.

Conclusión: Espada 1-0 Cercas

Post escrito por Ángela Casas

martes, 19 de abril de 2011

RESUMO DA POLÉMICA

O artigo sobre a lei do fumador, publicado por Francisco Rico en El País, o día 11 de Xaneiro de 2011, deu paso á polémica. O post scríptum co que remataba, no que o autor afirmaba que na súa vida fumara un cigarro, desencadeou a polémica. Ante as incesantes queixas dos lectores, sabedores de que Rico era un fumador empedernido, a defensora do lector viuse na obriga de realizar un artigo que tenta explicar o porqué deste post scríptum: consiste na aplicación dun recurso estilístico no que se falta á verdade e se mestura realidade (o eu biográfico) e ficción (o eu literario) co fin de reforzar o propio discurso: o Je est un autre (A. Rimbaud; ver www.elpais.com/articulo/opinion/Je/est/autre/elpepiopi/20100... ). A defensora engadiu que hai que discernir o periodismo da literatura e que non convén mesturalas, xa que aquel perdería credibilidade e podería dar lugar a polémicas, como a que xurdiu neste caso, sobre a verdade e a mentira. Se o autor pretendera facer un xogo de ficción literaria non debería publicalo na sección de Opinión.

O 13 de febreiro Cercas publicou o artigo Rico, al paredón, no que afirmaba que é lícita a introdución de mentiras fácticas que dean lugar a unha verdade moral. Así mesmo, expón que no periodismo, ao ser unha interpretación imaxinativa dos feitos, ten cabida o humor. A continuación, Arcadi Espada publicou no seu blog unha entrada que vinculaba a Cercas nunha redada contra unha trama de explotación sexual levada a cabo en Arganzuela, unha mentira fáctica, cunha finalidade moral que sería explicada polo propio autor posteriormente.

Máis tarde, o 16 de febreiro publicouse un artigo en El País no que se recolle a opinión dos dous personaxes. Espada dixo cunha clara ironía que Cercas tiña razón e que o artigo foi un acto de arrepentimento pola súa parte. A isto engadiu que o periodista de El País tiña abertas as portas dos xulgados. Cercas limitouse a reafirmar a súa tese e a cualificar de calumnia o artigo de Espada. Por último ao día seguinte, Espada publicou unha entrada no seu blog na que, resumiu o acontecido ata o daquela e mencionou outras ficcións diseminadas no periódico “rival”. Así mesmo, explicou que o artigo De volta do bordel trátase dun xogo no que aplica as premisas de Cercas coa finalidade moral de darlle una lección. Por último tratou un o artigo do 16 de febreiro, analizando as reaccións e a ameaza con ir aos xulgados de Cercas; concluíndo que: “faga o que faga, xaque mate”.

NOTA: Tentei resumir o máis importante da polémica. Se vedes algún erro nesta entrada, ou algo que credes que é salientable dicídeo.

Post escrito por Pablo Valledor García

jueves, 14 de abril de 2011

La indiferencia de Occidente

El fotógrafo Javier Bauluz publicó el día 2 de Septiembre del 2000, un reportaje titulado ''Muerte a las puertas del paraíso''. En él aparecía una foto que pasaría a formar parte de una gran polémica. En la foto, aparece un cadáver en la orilla de una playa y una pareja de bañistas disfrutando del buen día que hacía, o eso es lo que nos quiere comunicar el fotógrafo. Asimismo Javier Bauluz aprovechó esta fotografía para denunciar ante los medios, la indiferencia de Occidente ante la inmigración africana, reflejada en esta pareja de bañistas, dando por hecho que la sienten.

Arcadi Espada tacha a Bauluz de aprovechado, al adjudicar a la pareja de bañistas, esta indiferencia ante el cuerpo del inmigrante. A su parecer, la pareja de bañistas pudo tener otros muchos sentimientos: dolor, duda, expectación, curiosidad.. ya que todos estos encajan con la expresión de su rostro en la fotografía.

Sí es verdad, que el fotógrafo, aprovechó el ángulo perfecto para sacar la fotografía. En ese mismo instante, una cámara de televisión, estaba cerca del cadáver y incluso el resto de la playa seguía divirtiéndose. Y Bauluz, aprovechó, justo, esa polémica imagen para hablar de la indiferencia de todo occidente, ante la inmigración africana.

A mi entender es cierto que el fotógrafo aprovecha a esta pareja de bañistas para denunciar esta indiferencia en particular pero creo que es otra víctima de Arcadi Espada. Yo creo que no está haciendo nada malo, si no me equivoco la pareja de bañistas no ha denunciado a Bauluz, hasta la fecha.

Pienso que no se puede comparar la calumnia de Espada metiendo a Cercas en la red de prostitución con la denuncia que hace el fotógrafo Bauluz, cuya profesión esta basada en el periodismo humano.

Post escrito por David Rodríguez Suárez

lunes, 4 de abril de 2011

VIGALONDO

Hace unas semanas, Nacho Vigalondo escribió en su Twitter lo siguiente: "Ahora que tengo más de cincuenta mil followers y me he tomado cuatro vinos podré decir mi mensaje: ¡El holocausto fue un montaje!"

Después de esto, ha sufrido amenazas e insultos de mucha gente de Twitter ofendida por el comentario. Ante tal situación, Vigalondo escribió un último post (http://blogs.elpais.com/nachovigalondo/index.html ) disculpándose y aclarando que lo que había escrito no pretendía ofender a nadie y que no es un antisemita ni un negacionista.

La pregunta es, ¿hasta que momento es válida la ironía?

Sin duda, pienso que Vigalondo no lo hizo con ánimo de ofender a nadie, únicamente, utilizó la ironía en un tema ya muy hablado y en gran parte, aclarado. A lo mejor unos podrían entender mal lo que Vigalondo pretendía decir pero se trata de mera inteligencia comprobar que la ironía se puede utilizar en muchas situaciones distintas y que no se corresponde a la realidad.

http://www.publico.es/televisionygente/359617/una-broma-sobre-el-holocausto-le-sale-muy-cara-a-nacho-vigalondo

¿Pensáis que podemos utilizar la ironía sin restricciones o deberíamos ajustar un poco más lo que decimos a la realidad?

Post escrito por Carla Caamaño Louro

martes, 29 de marzo de 2011

Benvidos o blog de Filosofía

Este é o novo blog de Filosofía de 1º de Bacharelato A. Aquí poderemos comentar a polémica que existe arredor da verdade e a liorta verbal entre os periodistas Arcadi Espada e Javier Cercas. Está aberto a calquera persoa que queira comentar así que animádevos a dar a vosa opinión!
Para facelo marcaremos unhas pautas de comportamento para que isto non se nos desvíe do tema e poidamos falar todos:
1º Os posts deberán estar relacionados cos temas tratados nas clases.
2º A linguaxe empregada deberá ser a máis adecuada posible.
3º Deberemos respetar todas as opinións e non poderemos insultar a ninguén.
4º Se non se cumplisen algunhas destas normas a publicación podería ser borrada da páxina.
Espero que poidamos sacarlle o máximo partido a esta experiencia e desexo que xa empezemos a traballar nas nosas publicacións o antes posible.

Un saudo
Santiago Vidal Freire
1º Bacharelato A